donderdag 6 januari 2011

Niet storen, niet zeggen

Ik kijk niet heel veel televisie. Ik zet de beeldbuis niet aan omdat ik ergens naar ‘moet’ kijken. Heb ooit wel eens geprobeerd een soap te volgen. Maar dagelijks inschakelen op een vast tijdstip is toch niet mijn ding.
Er is maar één serie die ik volg. Eén keer per jaar. Een week of tien. Eén uur per week. Ik moet het gewoon zien. Vind het leuk. Spannend in zekere zin. Wil geen uitzending missen. Vind het elk jaar weer jammer als het afgelopen is. Kijk dan alweer uit naar de volgende serie. Vandaag is het weer zover. Lang verwacht. Vanaf nu ben ik tot eind maart iedere donderdagavond van 20.30 tot 21.30 bezet. Aan de buis gekluisterd. Niet storen. Ik ben een fan. Als je weet wie ’t is, liever niet tegen mij zeggen. Ik raad zelf. Hoewel ik het nog maar zelden goed heb gehad. Ik ga het dit jaar weer proberen om te letten op die kleine dingetjes. Minuscule aanwijzingen die vertellen wie de mol is.

woensdag 5 januari 2011

Verhuisbericht

Hoewel woensdag een niet-crèche-dag is, toch even geweest. Een uurtje. Eerste half uur een eindgesprek. Tweede half uur een intakegesprek. Mijn dochter wordt twee over anderhalve week. Dan zegt ze de babygroep vaarwel. De peutergroep is haar nieuwe onderkomen op crèchedagen.

Eindgesprek was prima. Ze doet het goed, speelt leuk met andere kindjes. Vindt delen soms wel moeilijk. Helemaal als het om de pop gaat. Zoekt meer en meer uitdagingen. Intake ook goed. Leuk om kennis te maken met haar nieuwe juf. Kijkje genomen in de peutergroep. Leuk. Zou zelf wel een dagje mee willen spelen. Mooie poppenhoek. Keukentje, huisje. Bouwhoek, autohoek. Het leukste vindt ze zingen, dansen en knutselen. Dat doen ze in de babygroep soms en in de peutergroep dagelijks. Doen ook veel aan gymnastiek. Goed voor de grove motoriek. In haar groep nu is ze de oudste, als ze verhuist naar de peutergroep is ze de jongste. Zal wel even wennen zijn. Maar, volgens mij gaat ze het helemaal naar haar zin krijgen daar.

dinsdag 4 januari 2011

Deurenservice

Ik begrijp dat niet ieder bedrijf de middelen heeft om een tekstschrijver of communicatiebureau in te schakelen. De meeste mensen kunnen wel een tekst opstellen. Maar je hebt tekst en tekst. En soms is het best een goed idee om iemand anders te laten lezen wat je hebt opgeschreven. Gewoon even om te checken of die leest wat jij wilt dat hij leest.
Reed vandaag achter een bestelbusje. Een deurenservice. Geen idee wat ‘deurenservice’ inhoudt. Ik weet wel wat ze doen: “wij staan 24 uur voor u klaar”. Dat stond te lezen op de achterdeuren. Net onder de achterramen. Nee, niet 24 uur per dag zeven dagen per week. 24 uur. Niet meer, niet minder. Vraag me af wanneer de tijd gaat lopen. Als ik bel omdat mijn deur service nodig heeft? Dan staan ze een heel etmaal voor me klaar en daarna is het uit met de pret? Probleem niet opgelost. Jammer dan, tijd is om. Gevalletje ‘onduidelijke communicatie’ volgens mij. Gelukkig. Communicatie is toch een vak.